Food science, food industrial technology on blog

สำหรับบทความนี้ก็มีที่มาจากการเมลล์ที่ทาง Wiley-Blackwell เขาส่งมาให้ผมครับ โดยสำนักพิมพ์เจ้านี้ก็มีตำรา และวารสารในกลุ่มเทคโนโลยีอาหารที่มีประโยชน์มากมายหลายหัวเลย ซึ่งทางค่ายนี้ดูเหมือนจะรู้ตัวช้า การขยับขยายหากินกับทางวารสารออนไลน์ดูจะช้าไปหน่อยหรือเปล่า ผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน วารสารบางหัวในนี้ก็เกิดก่อนผมซะอีก สำหรับหลายคนที่เคยใช้บริการ Sciencedirect แล้วพอมาเจอของทาง Wiley-Blackwell คงจะรู้สึกเหมือนผมนะว่า เลย์เอาท์ของตัวเว็บวารสารออนไลน์ก็ยังจะต้องปรับอีกเยอะเหมือนกันครับ จะSubmitบทความก็ยุ่งยาก ยาวมาก

ผมเว้นวรรคจากการเขียนบทความทางสถิติไปพักใหญ่ๆ เนื่องจากหันไปเขียนบทความอื่นๆไปก่อน โดยเท่าที่ผ่านมานะครับ บทความเรื่อง CRD มีอันดับผู้เข้าไปอ่าน จำนวนคลิ้กติด top3 ของเว็บเราเลยทีเดียวนะครับ นั่นก็แปลว่า มีผู้อ่านจำนวนมากที่ต้องการหาที่พึ่งทางใจในเรื่อง "หลักการวิเคราะห์ทางสถิติ พร้อมตัวอย่างในการป้อนค่า" ในยามที่ถามใครรอบข้างไม่ได้ ทีนี้ก็มาถึงบทความ ที่เป็นรูปแบบการทดลองที่เหนือกว่า และซับซ้อนกว่า RCBD ขึ้นไปอีกนิด สมการอีรุงตุงนัง แต่ว่าก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรนะครับ นั่นก็คือ Factorial experiment หรือ การทดลองแบบแฟคทอเรียลนั่นเอง

วันนี้เชคเมลแล้วไปเจอจดหมายที่ผมลงทะเบียนไว้กับวารสารในเครือ Elsevier's Food Science & Technology ในใจความของจดหมายที่เขาส่งมานั้น ก็จะเกี่ยวกับค่า Impact Factor ซึ่งเป็นค่าที่แสดงถึงความน่าเชื่อถือของวารสาร ขอย้ำว่า..ในเบื้องต้นนะครับ เพราะในอดีตก็เคยมีฝรั่งบางลูกบางตัว copy and paste แ้ล้วแก้ไขบทความตีพิมพ์ไปลงในวารสารที่มี Impact Factor สูงๆเหมือนกัน แต่อย่างไรก็ตามถ้าใครได้ลงตีพิมพ์ในวารสารที่มีค่าดังกล่าวสูงๆก็เอาไปคุยได้นานเลยละครับ เช่น วารสารหัวที่มีค่าดังกล่าวสูงกว่า ก็ดูจะมีความน่าเชื่อถือในเรื่องของข้อมูลมากกว่าวารสารค่าน้อยกว่า เป็นต้น ดังนั้นจึงเป็นเรื่องของระดับความเข้มงวดในการตรวจสอบก่อนตีพิมพ์ด้วย รวมถึงบ่งถึงคุณภาพงานวิจัยนั้นๆได้ในระดับหนึ่ง น้องนิสิตคนไหนไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมอธิบายเกี่ยวกับ Impact Factor ก็ลองถามอาจารย์นะครับ เชื่อว่าน่าจะอธิบายได้ดีกว่าผม

หนึ่งในวารสารออนไลน์เครือเดียวกันกับJ of Food Science and Technology ที่เรารู้จักกันดีนะครับ แต่ตัวที่ผมเอารีวิวในบทความนี้ จะเป็นวารสารตัวที่เราสามารถดาวน์โหลดตัวเต็มในแต่ละหัวเรื่องไปอ่านกันได้ฟรีๆ และยังสามารถรับจดหมายข่าวแจ้งการอัพเดตหัวใหม่ๆ เพียงแค่เราสมัครสมาชิกของ Wiley Interscience เท่านั้นเอง ถ้าท่านเป็นผู้อ่านที่อยู่ในสถานศึกษาก็คงจะคิดว่ามันไม่น่าสนใจ แต่ถ้าออกมาข้างนอกแล้วละก็ การสืบค้นหาข้อมูลออนไลน์เป็นคนละเรื่องเลยทีเดียว เพราะตอนที่เราอยู่ในมหาวิทยาลัย หลายคนดาวน์โหลดเอกสารกันทิ้งๆขว้างๆ(เช่นผม) แต่ถ้าไม่ได้อยู่บนเครือข่ายมหาวิทยาลัย แค่เปเปอร์เดียวก็ 30เหรียญแล้วละครับ