Food science, food industrial technology on blog

ประเทศไทยเป็นประเทศที่ประชากรในประเทศมีความนิยมบริโภคเนื้อวัวอยู่ในระดับหนึ่ง ซึ่งผมเองก็ไม่มีตัวเลขเปรียบเทียบชัดเจนนัก ก็เอาเป็นว่ามีคนในไทยที่ชอบกินเนื้อวัวอยู่บ้างแล้วกัน แต่...ในช่วง4-5ปีก่อนหน้านี้ที่มีการระบาดของโรควัวบ้า หรือ Bovine Spongiform Encephalopathy (BSE) ซึ่งเป็นโรคที่มีความรุนแรงถึงชีวิต

จากรายงานของ mad-cow.org เขาก็ได้ใส่รายชื่อประเทศไทยลงไปเป็นหนึ่งในประเทศที่มีการตรวจพบผู้ป่วยโรควัวบ้า และโรคที่เกิดกับคนที่กินวัวบ้า(Creutzfeldt–Jakob disease; CJD) ลงไปด้วย ตามชาร์ทด้านล่าง

ในไทยพบวัวที่เป็นโรควัวบ้า  39ราย และคนที่เป็น CJD อีกสองรายด้วยกัน ตามรายงานของ mad-cow.org และสารานุกรมที่มีไว้อ่านๆอย่าง wiki ซึ่งเท่าที่ผมทราบมานั้นบ้านเราก็มีมาตรการในการป้องกันทางด้านความปลอดภัยต่อสุขภาพของคนในชาติ ด้วยการออกกฎกระทรวงแบนการนำเข้าเนื้อสัตว์ที่มีฐานกำเนิดในประเทศที่มีความเสี่ยงต่อการปนเปื้อนโรควัวบ้า อันลงนามโดย รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขในขณะนั้น อันมีนามว่า อนุทิน ชาญวีรกุล ในปี 2549 อ่านกฎกระทรวง

แต่อย่างไรก็ตามเมื่อไม่นานมานี้ผมก็พบว่าในหน้าเว็บบอร์ดสังคมคุณตะพาบ ก็ได้มีการโพสต์ขายเนื้อวัวโกเบ และเนื้อวัวมัตซึซากะจากญี่ปุ่น โดยมีเบอร์ให้พร้อมเสร็จ... หารู้ไม่ว่านั่นมันเป็นการกระทำที่ฝ่าฝืนกฎกระทรวงนะตัวเธอว์

จากการที่ได้ลองสอบถามไปยังรุ่นน้องที่รู้จักกันที่ทำงานในสำนักด่านอาหาร คณะกรรมการอาหารและยา ก็เข้าใจตรงกับผมนะครับว่า ในปัจจุบันนี้ กฎกระทรวงฉบับที่ 296 พ.ศ.2549 ว่าด้วยเรื่้อง อาหารที่มีความเสี่ยงจากเรื่องวัวบ้า ยังไม่ได้ยกเลิกนะ... นั่นก็แปลว่าปัจจุับัน เนื้อวัวจากญี่ปุ่น ยังคงเป็นของต้องห้ามในไทย ตามเนื้อความในข้อ 2 ของประกาศกระทรวงข้างต้นตามนี้ครับ

ข้อ 2 ให้อาหารที่เป็นผลผลิตจากโคและผลิตภัณฑ์ที่ได้จากโค ที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศที่มี ความเสี่ยงจากการเกิดโรควัวบ้า ได้แก่ สหราชอาณาจักร, โปรตุเกส, ฝรั่งเศส, ไอร์แลนด์, สวิตเซอร์แลนด์, เบลเยี่ยม, สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี, เนเธอร์แลนด์, เดนมาร์ก, อิตาลี, ลิกเตนสไตน์, ลักเซมเบิร์ก, สเปน, สาธารณรัฐเช็ก, กรีซ, ญี่ปุ่น, สาธารณรัฐสโลวัก, สาธารณรัฐสโลวีเนีย, สาธารณรัฐออสเตรีย, สาธารณรัฐฟินแลนด์, สาธารณรัฐอิสราเอล, สาธารณรัฐโปแลนด์, แคนาดา, และสหรัฐอเมริกา เป็นอาหารที่ห้ามนำเข้าหรือจำหน่าย ยกเว้น
(1) นมและผลิตภัณฑ์นม
(2) หนังสัตว์
(3) เจลาตินและคอลลาเจนจากหนังสัตว์
(4) เจลาตินและคอลลาเจนจากกระดูก โดยต้องปฏิบัติตามข้อ 3(1)
(5) ไขมันสกัดที่ไม่มีโปรตีน (protein-free tallow) ที่มีสิ่งปนเปื้อนที่ไม่ละลายไม่เกินร้อยละ 0.15 โดยน้ำหนัก และอนุพันธ์ของไขมันสกัดดังกล่าว โดยต้องปฏิบัติตาม ข้อ 3(2)
(6) ไดแคลเซียมฟอสเฟตที่ไม่มีโปรตีนหรือไขมัน โดยต้องปฏิบัติตามข้อ 3(3)
(7) เนื้อโคถอดกระดูกรวมถึงผลิตภัณฑ์ที่ทำจากเนื้อโคถอดกระดูก ซึ่งได้จากโคที่มีอายุน้อยกว่าหรือเท่ากับ 30 เดือน ที่ผ่านกระบวนการทำให้สลบ (stunning process) ก่อนฆ่า โดยที่ไม่ทำให้สมองฉีกขาดและกระจาย เช่น ไม่ใช้วิธีการอัดอากาศหรือแก๊สเข้าไปในสมอง (injecting compressed air or gas into the cranial cavity) หรือการเจาะสมอง (pithing process) และต้องมาจากสัตว์ที่ผ่านการตรวจก่อนฆ่า (ante-mortem) และการตรวจซาก เครื่องใน ภายหลังการฆ่า (post mortem) โดยผลการตรวจต้องไม่พบว่าเป็นโรควัวบ้าหรืออยู่ในข่ายสงสัยว่าเป็นโรควัวบ้า และในกระบวนการฆ่าต้องไม่ก่อให้เกิดการปนเปื้อนกับเนื้อเยื่อที่ระบุอยู่ในบัญชี ตามมาตรา 2.3.13.13 ของ OIE Terrestrial Animal HealthCode 2005 (เนื้อเยื่อที่มีความเสี่ยงต่อโรควัวบ้า เช่น สมอง ต่อมทอนซิน ไขสันหลัง นัยน์ตา เป็นต้น) โดยต้องปฏิบัติตามข้อ 4
(8) เลือดโคและผลิตภัณฑ์พลอยได้จากเลือดโค (blood and blood by-products) จากโคที่ผ่านกระบวนการทำให้สลบ (stunning process) ก่อนฆ่า โดยที่ไม่ทำให้สมองฉีกขาดและกระจาย เช่น ไม่ใช้วิธีการอัดอากาศหรือแก๊สเข้าไปในสมอง (injecting compressed air or gas into the cranial cavity)
หรือการเจาะสมอง (pithing process) โดยต้องปฏิบัติตามข้อ 4

ซึ่งจากการอ่านกฎกระทรวงอีกทีนึง ทำให้เรารู้อีกว่า เขาก็มีช่อง...ในการนำเข้าได้อีกต่างหาก ดังนั้น ถ้าจะทำอะไร สอบถาม Certificate of Origin, Health Certificate, Certificate of Analysis จากผู้ประกอบการนำเข้า และผู้ที่เราติดต่อขอซื้ออีกทีนึงด้วยนะครับ รวมถึง Product Description ด้วย  เอาเป็นว่าจบข่าวแล้วกัน... เพราะเราไม่อยากมาม่าไปมากกว่านี้